Cykl:Listy od czytelników

Muzeum wsi mazowieckiej w Sierpcu

Na przestrzeni mojego życia znaczna część budownictwa wiejskiego znikła z pejzażu wsi. To straszne, kiedy słomiane strzechy były zastępowane eternitem a drewniane bale pustakami. Do lat pięćdziesiątych przeważało w Polsce budownictwo drewniane. Jednak szybka destrukcja materiału, łączenie wiejskiej chaty z zacofaniem biedą i ubóstwem, odpływ ludzi ze wsi do miast, spowodowały, że obraz wsi radykalnie się zmieniał. Na szczęście znalazły się osoby, które w 1971 roku zainicjowały i zorganizowały skansen pod nazwą Muzeum wsi mazowieckiej w Sierpcu. Na obszarze 60 ha rozlokowano wieś z odwzorowaniem gospodarstw z XIX i XX w. Zadbano nie tylko o autentyczny wystrój i wyposażenie wiejskich chałup, ale również o otoczenie budynków. Ogródki przy domowe, zwierzęta gospodarcze, zasiane pola, sady, pasieki, salka szkolna, zakład szewski, rozłożone pranie….. Wszystko to daje pełniejszy obraz funkcjonowania polskiej wsi. Na terenie znajduje się stała ekspozycja rzeźby ludowej, z której słyną okolice Sierpca. Oczywiście nie wyczerpuję tematu. Moim zamiarem było głównie zachęcenie do odwiedzenia skansenu w Sierpcu wyróżniającego się z pośród tego typu obiektów. Jest to wspaniała lekcja dla osób w każdym wieku, propagowania wiedzy o obyczajowości i pięknie dawnej architektury wiejskiej.

KS

(pełne imię i nazwisko znane redakcji)

 

Related posts